De gemeente Weert heeft voor drie van de vier molens die zij in eigendom heeft, restauratiesubsidie gekregen. Subsidie is toegekend voor de St. Jansmolen en molen de Nijverheid in Stramproy en voor de St. Annamolen in Tungelroy. Dat is vandaag bekend gemaakt door De Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten namens minister Plasterk (OCW).

 

In het kader van het Jaar van de Molen vorig jaar, heeft het rijk extra budget beschikbaar gesteld voor het wegwerken van restauratieachterstanden bij molens. Daarvoor kon men een subsidieaanvraag indienen bij De Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM). Deze Rijksdienst is samen met anderen verantwoordelijk voor het behoud en de duurzame ontwikkeling van archeologische waarden, gebouwde monumenten en cultuurlandschappen. Tijdens een feestelijke bijeenkomst op 30 juni in de Broederkerk in Zeist is voor ruim 11 miljoen euro subsidie uitgereikt aan 85 eigenaren of vertegenwoordigers van rijksmonumentale molens. De molens waarvoor subsidie is toegekend kampen met een bovengemiddelde restauratieachterstand. Er waren meer aanvragen voor subsidie dan dat het RACM kon toekennen.

 

Mooi bedrag voor Weerter molens
De gemeente Weert vroeg subsidie aan voor alle vier haar gemeentelijke molens. Voor drie molens die zij in eigendom heeft krijgt zij restauratiesubsidie. Daarvan is € 99.429,- toegekend aan de St. Jansmolen, € 96.681,- aan de Nijverheid en € 86.788,- aan de St. Annamolen van Tungelroy. Ook is subsidie bij de provincie Limburg aangevraagd. Omdat de provincie het rijk volgt bij monumentensubsidies, mits de gemeente ook haar aandeel levert, krijgen deze drie molens waarschijnlijk ook een provinciale bijdrage. De St. Annamolen van Keent heeft geen subsidie ontvangen, omdat de subsidiabele kosten onder de ingestelde investeringsdrempel van €100.000,- uitkwamen. Deze drempel heeft het RACM ingesteld zodat alleen molens subsidie krijgen waar ‘de nood het hoogst is’ en er sprake is van een ernstige structurele achterstand in onderhoud. De restauratie van de St. Annamolen wordt nu geheel op kosten van de gemeente uitgevoerd. Over het gebruik van de vrijkomende middelen zal de gemeenteraad een nieuw besluit nemen.

 

Snel starten met de renovatie
In nauw overleg met de vrijwillige molenaars, de Molenstichting Limburg en de Molenstichting Weerterland, heeft Adviesbureau Groen uit Montfoort voor de gemeente Weert een restauratieplan gemaakt voor de vier gemeentelijke molens. In de gemeenteraadsvergadering van 16 juni jl. is een bedrag van bijna € 400.000,- beschikbaar gesteld om deze restauraties uit te voeren. De verschillende werkzaamheden aan de molens zijn in een meervoudige onderhandse aanbesteding gegund aan Adriaens Molenbouw, schildersbedrijf Sjef Smeets en dakdekkersbedrijf Verkoelen, allen uit Weert, en aannemersbedrijf Loven uit Roermond. De start van de restauratie is op vrijdag 22 augustus bij de St. Jansmolen in Stramproy.

 

Molens behouden is prioriteit voor Weert
De restauratie is nodig omdat alleen het uitvoeren van jaarlijks onderhoud niet voldoende is om de molens in een goede staat te houden. De gemeenteraad heeft al eerder de bescherming en instandhouding van de Weerter molens tot prioriteit gemaakt. Ook de molenbiotoop, die de molens een goede windvang garandeert, speelt daarbij een belangrijke rol. Afspraken over zowel de molenbiotoop van alle molens in Weert als het vaker laten draaien van de molens, worden binnenkort vastgelegd in een molenconvenant tussen de Molenstichting Limburg, de Molenstichting Weerterland en de gemeente. Particuliere eigenaren kunnen daar later bij aansluiten.

Datum bericht: 30-06-2008

 

 

 

Mogelijk nieuwe bestemming Boonesmolen

 Van onze verslaggever

Weert

De commissie cultuurhistorie van de gemeente Weert adviseert positief op een verzoek van de Molenstichting Weerterland om de Boonesmolen op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen.

Van deze molen die achter het NS-station aan de Julianalaan in de wijk Keent ligt, staat alleen de romp nog overeind. Alhoewel de molen in een vervallen toestand verkeert, is de romp volgens de commissie cultuurhistorie van voldoende belang om te behouden. Wel vindt de commissie het niet zinvol om de romp als ruïne te behouden. Ook is herstel tot werkende molen, door bebouwing in de omgeving, onmogelijk.

Daarom moet de molenromp volgens de commissie cultuurhistorie als silhouet bewaard blijven en dient de romp een nieuwe bestemming te krijgen. Verder adviseert de commissie bij een dergelijk plan ook de naastliggende woning te betrekken.

(c) Dagblad De Limburger

 

Molens in Midden Limburg (3).

Op een mooie woensdag eind maart 2007 vervolg ik mijn molenbeschrijvingen vanuit Stramproy. Ik heb afgesproken met Jac Nijs jr. Hij is een van de zonen van Jacques Nijs sr. Deze kocht de molen "de Nijverheid" in 1921. Jac jr. kreeg het molenaarsschap met de paplepel ingegoten.

Op foto's uit vroegere jaren is nog goed te zien dat de molen in een vrij veld lag en de woningen de molen naderhand omsingeld hebben. De molen is een zogenaamde beltmolen. Een verhoogde molen met een berg grond er omheen. Bovenop deze belt kun je bij het gevlucht en de staart komen.

Als je met Jac aan de praat raakt weet hij niet van ophouden.
We zitten gezamenlijk aan een tafel buiten in de zon. De "Molen van Nijs" staat er prachtig bij. Als 15 jarige jongen moest hij al vroeg helpen op de molen. Dagen dat er meer dan 5.000 kilo graan gemalen werd, waren heel normaal. Vader Nijs hield van doorwerken.
Hier leerde hij het scherpen van de stenen. Die moesten iedere 14 dagen worden gebild. Ook nadat er een dieselmotor in de molen kwam (een Guldner dieselmotor van 15 pk die in een kazemat was opgesteld) moest er eerst toch op de wind gemalen worden. De diesel moest immers ook gekocht worden!!! De molen werd dan al om 6:00 uur in de morgen opgetuigd.

Dat ging niet altijd vanzelf. De dag dat de molen op hol sloeg staat nog altijd in zijn geheugen gegrift. Als beroepsmolenaar was hij werkzaam in de maalderij van H. Schraven-Eijsbouts en later in Weert.

De molenaars kregen toen de opleiding voor molenaar (meel en bakkerij) op een cursus in Eindhoven. Praktijkervaring die hij nu nog gebruikt om als instructeur van het Gilde voor Vrijwillig Molenaars nieuwe molenaars op te leiden. Dat doet hij al sinds hij begin jaren 70 samen met zijn vrouw Els tegenover de molen kwam wonen. Sindsdien kijkt hij weer uit op de molen die meer dan 50 jaar familiebezit was.

Als we na afloop van het gesprek naar de molen gaan, komen we eerst bij de "invaart Een grote poort waar de boeren hun karren naar binnen konden rijden en waar het graan met behulp van het luiwerk naar een van de zolders omhoog getrokken werd. Toen nog zakken van 50 kilo!!

Beneden heeft Jac een door een elektromotor aangedreven maalstoel opgesteld. De kokers die het kaar van graan voorzien heeft hij heel mooi gemaakt. In de molen liggen op de steenzolder 2 koppels molenstenen. Nog wekelijks wordt er voor boeren uit de omgeving gemalen. Een elevator zorgt voor transport van het maalgoed door de molen. Boven in de kap ligt een bovenwiel dat afkomstig is uit een standerdmolen.

Nog steeds heeft de molen de originele houten as. Deze is voorzien van een gietijzeren insteekkop. Heel in het begin had de molen namelijk borstroeden en in het begin werd zelfs met één roede gemalen. Jac maalt nog steeds het maalgoed van boeren uit de omgeving en is in zijn vrije tijd vaak op het molenerf aanwezig. Hij heeft er het 'Nijsweitje" De konijnen, schapen, geitjes, kippen en een stukje met buxus stekjes zorgen voor afleiding en ontspanning.

Een andere molen in Stramproy is de St. Jan. Deze standerdmolen ligt wat meer aan de rand van het dorp. De molen werd daar in 1804 gebouwd nadat hij eerder op Meulendael (dichter bij de Belgische grens) had gestaan. Standerdmolens hadden vaak 2 steenkoppels. Het achterste steenkoppel werd in 1939 uit de molen gehaald om meer ruimte te krijgen om er al het zakgoed te kunnen bergen. Op de molen hebben, vooral in de begin jaren van het Gilde voor Vrijwilligmolenaars, veel beginnende molenaars gelest en examen gedaan.De laatste beroepsmolenaar was Lei van de Winkel wiens borstbeeld een plaatsje bij de molen heeft gekregen.
Momenteel wordt de molen door vrijwillig molenaar Math Beeren draaiende gehouden. Het molenaarshuisje ligt vlakbij de molen en de molenschuur is nu een opslagruimte van de heemkunde vereniging. Nog steeds worden er door het Ambachtelijk Korenmolenaars Gilde te Wageningen maalcursussen gegeven. Hier kunnen molenaars leren hoe ze op ambachtelijk wijze moeten malen zodat de bakker er ambachtelijk brood van kan bakken.

Tot slot;
Het gilde voor vrijwilligmolenaars is altijd op zoek naar nieuwe aanwas.
Kijk op http://www.vrijwilligemolenaars.nl/

Reinier den Uijl
Vrijwillig molenaar op de Grathemermolen.
Bestuurslid van het Gilde voor Vrijwillig molenaars afdeling Limburg.

Omroepen / Kabelkranten

 

Molenstichting Weerterland te gast in programma De Vereniging van Omroep 3 ML op 29 april 2010

 

 

 

 

 

 

Molens bij Weert TV

De lokale TV-zender Weert TV besteedt  aandacht aan de restauratie van de vier gemeentelijke molens.

In het programma vertelt gemeentelijk beleidsmedewerker monumenten Joke Jongeling over de werkzaamheden die aan de vier molens worden uitgevoerd.

Ook molenaar Jac Nijs vertelt over de werkzaamheden aan de molen De Nijverheid en directeur Wim Adriaens van Adriaens Molenbouw Weert BV uit Weert legt uit hoe de restauratie aan de molens in z'n werk zal gaan.

Secretaris Frits Weerts van de Molenstichting Weerterland staat in de uitzending stil bij de rol van de molenstichting bij de werkzaamheden en bij het toekomstig gebruik van de vier molens.

 

 

 

---